Dawniej w śląskich domach ceniono potrawy proste i przygotowywane z sezonowych składników. Sałata z masłem doskonale wpisywała się w tę tradycję.

Trakt Reitzensteinów to jedna z tych malowniczo-widokowych tras, które najlepiej poznaje się z perspektywy rowerowego siodełka. 

Żurek chrzanowy często pojawia się na wielkanocnych stołach podczas świątecznego śniadania. Warto przygotować go 2 dni wcześniej, żeby smaki zdążyły „się przegryźć”.

Idealny dodatek do świyncelnika, czyli wyrazisty sos zrobiony z ugotowanych żółtek i chrzanu, doprawiony słodyczą syropu cukrowego.

Tradycyjną wielkanocną jajecznicę, nazywaną też smażonkom jadało się kiedyś, ale i do dziś się jada, zgodnie z tradycją na śniadanie w Niedzielę lub Poniedziałek Wielkanocny.

Najbardziej popularną zupą i typowo chłopską potrawą na Śląsku był żur na zakwasie z zakiszonej mąki żytniej podawany na wiele sposobów.

Śląsk, jako region zarówno rolniczy jak i przemysłowy, miał warunki, by wytworzyć własne tradycje kulinarne, łączące pożywienie chłopskie i robotnicze.

Kołocz z pieczkami to przykład ciasta, które pieczono z potrzeby codzienności. Był to wypiek prosty i szybki — przygotowywany zwłaszcza zimą, gdy spiżarnie zastępowały sady.

Tradycja obdarowywania dzieci prezentami w okresie Bożego Narodzenia stanowi stosunkowo młody element rodzimego pejzażu obrzędowego.

W myśl zasady, że „nic nie może się zmarnować”, gospodynie podczas przetwarzania jabłek ze skórek i gniazd nasiennych robiły słodki gęsty nektar – żilej.

Przy wiejskich domach od pokoleń rozciągają się ogrody tętniące życiem – pełne kolorowych kwiatów, ziół i warzyw.

Podczas odpustów parafialnych na Śląsku można kupić na straganach maszkety, czyli słodkie smakołyki przygotowane specjalnie na tę okazję.