Kuchnia

Jednym z ulubionych rodzajów ciasteczek cieszyńskich są orzechowe ule, które najszybciej znikają ze świątecznych talerzy pełnych kolorowych słodkości. 

Korzenną gorzołke na zaloci chroboka we Wilijo należy przygotować już około 3-4 tygodnie przed Wigilią.

Największe ziemniaki z wykopków były przeznaczane na placki ziymiaczane z blachy. Blacha  to górna część pieca węglowego znajdującego się w kuchni.

Karbinadle, czyli kotlety mielone, nazywane także karminadlami lub kardinadlami są typowo śląskim daniem obiadowym, chętnie jadanym do dziś.

Latem gospodynie chętnie serwowały swoim domownikom zupy z warzyw, pochodzących z zegródki i pola, wiedząc, że są one pożywne i zdrowe.

W latach 60. ubiegłego stulecia popularna na Śląsku stała się szpajza, czyli kremowy deser z jajek, z bakaliami i kakao, z dodatkiem spirytusu.

Rabarbar jest uprawiany do dziś w niektórych tradycyjnych ogródkach. Kiedyś ta jadalna bylina porastała wszystkie ogrodowe zakątki, rosła pod płotem i na skraju kompostu. 

Końcem maja, kiedy jeszcze nie było innych owoców, gospodynie piekły ciasto lub kołocz z rabarbrym, chętnie przygotowywały też rześki kompot o charakterystycznym smaku.

1 lutego 2008 r. wajecznica/smażylnica, czyli jajecznica po cieszyńsku została wpisana na Listę Produktów Tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi województwa śląskiego w kategorii: Gotowe dania i potrawy.