Obrzędy, zwyczaje i wierzenia

Dawniej przestrzeń domową traktowano z wyjątkowym szacunkiem i godnością. Ważnym miejscem był domowy ołtarzyk.

Dawniej czerwone korale, wykonane z koralowca, były marzeniem każdej kobiety. Zakładano je do odświętnego stroju w niemal wszystkich regionach Polski, także na Śląsku.

Bercik, Lojzik, Ojgen, Francek, Ecik... niektóre męskie imiona na Śląsku brzmią unikatowo. Zapraszamy do lektury i zapoznania się ze słowniczkiem.

Na Śląsku imię to miano, zaś kiedy chcemy powiedzieć „nazywam się…”, powiemy "mianujom mie…" Inny popularny zwrot brzmi: "Na krzcie dali mi miano..."

Kiedyś, podobnie jak i dziś, imię lub imiona dziecka rodzice ogłaszali zaraz po jego narodzinach.

2 lutego, czyli w dniu święta Matki Boskiej Gromnicznej, kończy się radosny okres bożonarodzeniowy i powoli wkracza się w czas refleksji i powagi.

Karnawał, nazywany na Śląsku zapustami, to czas między początkiem roku (Nowy Rok lub Trzech Króli) a Wielkim Postem (do wtorku przed środą popielcową).

Od północy w Sylwestra do Trzech Króli chodzono od domu do domu, wśród bliższych i dalszych sąsiadów oraz rodziny i winszowano, czyli składano życzenia zdrowia, dostatku i wszelkiej pomyślności.

Święta Barbara jest patronką górników. Sprawuje nad nimi opiekę, a kiedy przychodzi nagła śmierć, zapewnia im dobre odejście.