Niedziela Wielkanocna, nazywana także Świętem Zmartwychwstania Pańskiego, miała charakter uroczysty i poważny.

Po sześciu tygodniach ścisłej postnej diety wszyscy mieli już dosyć monotonnej strawy i z niecierpliwością czekali na wesoły i suty czas Świąt Wielkanocnych, zwanych Paschą. 

Przepis na świyncelnik pochodzi od gospodyni z Połomi, gdzie podobnie jak w Mszanie i Gogołowej, wykonywany jest od pokoleń jako potrawa wielkanocna.

W Wielką Sobotę na porannej mszy szło się poświęcić do kościoła świynconke – potrawy w ozdobionym koszyczku, przystrojonym białą serwetką, bukszpanem i szlajfkami, czyli wstążeczkami.